اسمتون ورد زبونم تفکراتتون خاموش

نام شما نان شب ما شده

سرخی تان قسمت لبها شده

 

واقعا که خسته شدم از اینکه تو این شهر بی در و پیکر شما ها فراموش شدید شهدا یادمون رفته رفتید تا ما بمونیم

ما باز داریم قافیه رو می بازیم

 

/ 1 نظر / 7 بازدید
علی

تهران... خیلی وقت است که جای نفس کشیدن نیست !