چراغ قوه هایمان از کار افتاده است

 

سلام

سالهاست در ثانیه ثانیه های 8 سال جنگ خاموش ماندیم و هنوز که هنوز هست از انها نام برده ایم اسم کوچه هایمان مدارسمان و میدان هایمان می کنیم گویی این دینی بود که ما داشته ایم ماه مبارک آمده است امشب بر سفره شهدا می خواهیم قدم بگذاریم آیا می توانیم کلامی بگویم اینجا تهران است پایتخت ایران شهدا جایتان خالی ایمانهایمان تا آسمان هفتم محکم شده است دشمن روسیاه روسیاه هست .جوانانمان در گرداب دوستی دیو سیرتان نیفتادند همت ها زیاد است ولی از همت خبری نیست چمران داریم ولی بزرگراهی شده است برای عبور ادمها کجایید شرمنده حرفی نمانده خجالت زده ایم . نمی دانم چرا امشب درد دل دارم هوای شلمچه کرده ام نه شاید هوای ساختمان های دو کوهه آخر اینجا ساختمان زیاد است ولی ادم ....

نمی دانم

سخن گفتن سخت شده و واژه ها برایم گم شده اند شهدا حتی سپهری هم نیست برای ما از یادگاریهایتان بگوید یا صیادی نیست از سکوت دل شکسته رهبرم گوید .

شما دعا کنید ما راه را گم کرده ایم نور ایمان نداریم چراغ قوه هایمان از کار افتاده است حتی ستاره های شهر هم پشت ریا و نفاق گم گشته اند . دعایمان کنید وراه را نشانمان دهید .

اللهم اعجل لولیک الفرج

/ 0 نظر / 11 بازدید